حضرت علی (ع) در خطبه 188 نهج البلاغه می فرماید: نیت خویش را در جهاد با دشمن خود راست بدارید که به خدایی که جز او خدایی نیست من به راه حق می روم و آنان بر لغزشگاه باطلند. می شنوید آنچه را می گویم و برای خود و شما از خدا آمرزش می خواهم.
*خطبه 188
- در ذکر فضایل خویش
از یاران محمد (ص) آنان که گنجور اسرارند و کتاب و سنت را امانتدار می دانند که من، دمی معارض فرمان خدا و رسول او نبودم و به جان خود پیامبر (ص) را یاری کردم آنجا که دلیران واپس خزیدند و گام ها برگردیدند.
آن دلیری و مردانگی بود که خدا به من ارزانی فرمود. و رسول خدا (ص) جان سپرد در حالی که سر او بر سینه من بود و نفس او در کف من روان شد. آن را بر چهره خویش کشیدم و شستن او را عهده دار گردیدم و فرشتگان یاور من بودند و خانه و پیرامون آن فریاد می کشید.
گروهی - فرشته- فرود می آمد و گروهی به آسمان می پرید و بانگ آنان از گوش من نبرید. بر وی درود می گفتند تا او را در خاک نهادیم. پس چه کسی سزاوارتر است بدو از من، چه در زندگی او و چه پس از مردن؟ پس با دل بینا به راه افتید! و نیت خویش را در جهاد با دشمن خود راست بدارید که به خدایی که جز او خدایی نیست من به راه حق می روم و آنان بر لغزشگاه باطلند. می شنوید آنچه را می گویم و برای خود و شما از خدا آمرزش می خواهم.
* خطبه 189
-سفارش به تقوا
می داند فریاد ددان را در بیابان ها و نافرمانی بندگان را در نهانها و آمد شد ماهیان را به دریاهایی با آب فراوان و به هم کوفتن آب را بر اثر بادهای سخت وزان و گواهی می دهم که محمد (ص) گزیده خداست و رساننده وحی او و رسول رحمت او بر ماست.
اما بعد، سفارش می کنم شما را به ترس از خدایی که آفرینش تان را آغاز فرمود و بازگشتن تان بدو خواهد بود. روایی حاجت شما از اوست و نهایت رغبت تان به درگاه اوست. مقصد راه شما به پیشگاه او منتهی شود و پناهگاه تان سایه رحمت او بود. داروی درد دل هاتان ترس از خداست و ترس از خدا موجب بینایی درون های کور شماست و درمان بیماری کالبدهاتان و زداینده فساد سینه هاتان. پلیدی های جان هاتان را پاک کننده است و تاریکی دیده هاتان را روشنی بخشنده. و بیم و نگرانی دلتان را ایمنی و در تاریکی- نادانی- شما را روشنی. پس فرمانبرداری خدا را پوشش جان کنید. نه رویه کار سازید- که برای دیدن مردمان کنید-.
ابتدای صفحه
دریافت فید خبری آخرین اخبار